دلم دردی که دارد با که گوید

گنه خود کرده تاوان از که جوید

دریغا نیست همدردی موافق

که بر بخت بدم خوش خوش بموید

سیه بختم که بختم واژگون بی

سیه روزم که روزم تیره گون بی

شدم محنت کش کوی محبت

ز دست دل که یارب غرق خون بی

که هجرت سوختم ای جان کجایی...

بماندم بی سر و سامان کجایی

نه جانی و نه غیر از جان، چه چیزی؟

نه در جان نه برون از جان، کجایی...

هوای روی تو دارم نمیگذارندم... مگر به کوی تو این ابرها ببارندم... چه باک اگر به دل بی غمان نبردم راه غم شکسته دلانم که میگسارندم...

دلتنگی داره از پا درمیارتم

جیگرم داره پاره پاره میشه

میروی و گریه می آید مرا... میروی و گریه می آید مرا.. گریه می آید مرا... گریه می آید مرا...

اندکی بنشین... اندکی بنشین که باران بگذرد...